يک جوريست اين روزها. اينهمه حرف بود و گوش نبود و وقتي گوشي بود، حوصله حرف نبود.

فکرکن...

چه زود گذشت اينهمه روز و ثانيه و....

اينهمه ثانيه هاي بيخيال که تنها کارشان همين گذشتنشان بود

که همين «گذشت» را هم از ثانيه ها ياد نگرفتيم.

برزخ مسخره ايست ...

اينکه تصميم بگيري که مديون اين ثانيه هاي زودگذر باشي يا نفرينشان کني.

لعنت به اين ثانيه هاي عزيز !

تو را برای خودم درست کرده و پرداخته ام .

به من روی آور و با من انس بگیر .

از دیگران بگریز و در من بیاویز ،

تو مال منی ، نه از آن دیگران ،

اگر یک قدم به سوی من بیایی ده قدم به

سوی تو خواهم برداشت .